[รีวิว] เดินส่องของกินที่ EmQuartier

เป็นที่ฮือฮามากสำหรับห้าง EmQuartier ที่เพิ่งเปิดใหม่เมื่อสัปดาห์ก่อน ส่วนตัวก็ค่อนข้างจะติดตามความคืบหน้าของห้างนี้อย่างใกล้ชิด เพราะเคยได้เห็น presentation ฉบับย่อๆของห้างนี้ตั้งแต่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง และมีคนรู้จักใกล้ชิดหลายคนที่ข้องเกี่ยวกับห้างนี้ เลยได้รับรู้ความเป็นไปของห้างอยู่เรื่อยๆ

เดิมทีก็ตั้งใจว่า ไว้รอกลับมาจากทริป ตปท.เดือนนี้ แล้วค่อยไปก็ได้ รอให้กลิ่นสี และฝุ่นหยุดฟุ้งซะก่อน แต่วันนี้ว่างก็เลยไปดูซะหน่อย เป็นการเดิน skim รอบแรก ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรมาเลย ดังนั้นรีวิวนี้จึงเป็นการถ่ายทอดคำพูดและความรู้สึกส่วนตัวผ่านตัวหนังสือล้วนๆนะครับ

ความรู้สึกอย่างแรกคือ floor plan งงกว่าที่คิด โอเคว่ามันครั้งแรกด้วยแหละ (นึกถึง CTW ที่เปิดมาหลายปี บางคนก็ยังงงและหลง เป็นความรู้สึกเดียวกัน) คือเดินแล้วก็ไม่แน่ใจ เอ๊ะ กูเดินครบรึยัง ตอนแรกนึกว่าครบแล้ว อ้าว มันมีมุมนี้อีกนี่หว่า วันนี้เดินแบบแทบไม่ได้แวะดูของในร้านเลย ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษๆ ก็นับว่าห้างใหญ่กว่าที่คิด

ดูจากชื่อร้านที่เอามาลงห้างนี้ ไม่คิดว่าห้างนี้เป็นห้างหรูอย่าง Central Embassy แต่เหมือนพารากอนภาคสองมากกว่า คือดู premium mass จับคนตั้งแต่กลุ่ม B+ ขึ้นไปยันยอดปิรามิด ซึ่งห้างแบบนี้แหละที่ traffic น่าจะทะลักถล่มทลาย เพราะคนบ้านๆอย่างเรา อยากเดินห้าง กินไอติมสเวนเซ่นส์ หรือไก่บอนชอนก็มีให้กินแบบไม่ต้องวางฟอร์มกันมาก

โซนฟู้ดคอร์ทด้านล่างน่าจะเป็นส่วนที่คนพูดถึงมากที่สุด เลยเป็นโซนแรกที่ไปดู พบว่าเล็ก และแคบกว่าที่คาดไว้ ส่วนนึงเพราะคนเยอะมาก วันนี้คนล้นมากๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นแบรนด์ที่เราค่อนข้างคุ้นเคย และอยู่ใน price range ที่จับต้องได้อยู่แล้ว ทั้ง KFC starbucks และอีกหลายๆแบรนด์ที่ห้างอื่นก็มี (ซึ่งนี่แหละ ที่ทำให้มั่นใจว่า ห้างนี้ไม่มีทางเงียบผีหลอกแบบ Central Embassy แน่นอน)

เราค่อนข้างแปลกใจที่ไก่ทอด HotStar จากไต้หวัน กลายเป็นกระแสบูมถึงขนาดที่คนต่อแถวล้นทะลักจนต้องหยุดรับคิวชั่วคราว เพราะมันเป็นของที่ต้องกินกันสดๆร้อนๆ ไม่ใช่ของฝากแบบที่คนหิ้ว Garrett มาจากสิงคโปร์ คือถ้าไม่ได้ไปไต้หวันก็ไม่ได้กิน ที่ผ่านๆมา แบรนด์นี้ก็ไม่ได้เป็นที่เลื่องลือสักเท่าไร อยู่ดีๆมาบ้านเราแล้วฮิตแตกขนาดนี้ก็นับว่าเกินความคาดหมาย

ส่วนตัวเคยกินแบรนด์นี้ที่ไทเป experience ตอนนั้นถือว่าธรรมดามาก คือกินในตลาด เป็นร้านริมถนนธรรมดาๆ รสชาติก็ธรรมดามาก ตอนนั้นทอดใหม่ๆ ลวกมือ ลวกปาก เชี่ย กินยากชิบหาย เลยไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับแบรนด์นี้แม้แต่น้อย

อีกอย่างที่คนพูดถึงเยอะ คือ Pierre Herme ซึ่งเราปวารณาเป็นสาวกเดนตาย ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้กินมาการงของเสด็จพ่อที่สาขายานแม่ Rue Bonaparte ทีปารีสในปี 2009 ก่อนที่ขุ่นพ่อจะขยายกิจการมาถึงบ้านเราในที่สุด ร้านทำเลดีมาก ตกแต่งสวยตามมาตรฐานของสาขาฝั่งเอเชีย ที่จะเลือกให้หินอ่อนขาวเป็นหลัก (แต่เก็บรายละเอียดงานเหี้ยมาก เสียใจ) ไปเดินเล่นวนๆอยู่ในร้านอยู่นาน แอบสังเกตการณ์ก็รู้สึกว่า คนที่มาซื้อ ส่วนมากไม่ได้ถึงขนาดเป็นแฟนคลับ น่าจะได้ยินชื่อเสียงแบรนด์มาก็เลยมาลอง (เพราะแฟนคลับของขุ่นพ่อที่เรารู้จัก ส่วนมากจะรู้ทันทีว่าควรซื้อควรลองอะไรโดยไม่ต้องให้พนักงานแนะนำ) ซึ่งคนส่วนมากเลยซื้อแต่มาการงอันเป็นขนมที่ดังที่สุดของขุ่นพ่อ (ชิ้นละ 140 บาท แพงสุดในประเทศไทยตอนนี้) แต่สินค้าเจ๋งๆอย่างอื่น เช่นเค้กปอนด์ (1150 บาท) ซึ่งโคตรอร่อยเช่นกัน ไม่มีใครสนใจแม้แต่น้อย น่าสงสาร

โดยรวม Pierre Herme ขายดีกว่าที่คิดมาก เห็นคนถือถุงเดินเต็มห้าง คิดว่าขายดีกว่าตอน Laduree มาเปิดที่พารากอนอีก แต่ตอนนี้คนยังเห่อ รอสักหกเดือนน่าจะเห็นว่า จริงๆตลาดกรุงเทพพร้อมแล้วหรือยังสำหรับมาการงชิ้นละ 140 บาท (ขนาดพี่เป็นแฟนมานานยังรู้สึกไม่พร้อมเลยกับราคานี้ 555)

FAUCHON อีกแบรนด์จากฝรั่งเศส ย้ายจาก Groove @ CTW หลังจากเปิดมาได้ไม่ถึงปี ซึ่งส่วนตัวคิดว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกแล้ว เพราะมาที่นี่ น่าจะได้ฐานลูกค้าญี่ปุ่นมาช่วยอีกเยอะ เพราะ FAUCHON ที่ญี่ปุ่นก็ถือว่ามีรากฐานแข็งแรง อยู่คู่กับคนญี่ปุ่นมานาน เราเองก็รู้จัก FAUCHON ครั้งแรกจากญี่ปุ่นก่อนด้วยซ้ำ คนไทยที่จะปลาบปลื้มหรืออินกับแบรนด์นี้คงไม่มากเท่าไร ก็ขอให้อยู่ได้นานๆนะ เพราะขนมเขาก็อร่อยหลายอย่าง

มี Chefman Express แต่แต่งร้านได้แย่มาก คือไม่น่าเข้าอย่างแรง ผลออกมาคือ ไม่มีคนเลย ทั้งๆที่เป็นถึงร้านติมซำที่เคยมี waiting list ยาวล่วงหน้าเป็นเดือน เป็นไม่กี่ร้านในโซนนี้ที่แทบไม่มีคน ทั้งๆที่คนล้นห้าง

มีแบรนด์ใหม่ของ EAT ALL THAI (เครือห้องทานข้าวสุพรรณิการ์) ดูเหมือนจะมาแนว ข้าวและก๋วยเตี๋ยวจานเดียวเป็นหลัก น่าสนใจเพราะเครือนี้ทำอาหารไทยอร่อยเหนือมาตรฐานอาหารห้าง ไว้คราวหน้าจะมาลอง

โซนฟู้ดคอร์ท มีร้านดังๆจากข้างนอกมาหลายร้าน ราคาเริ่มต้นก็ประมาณพารากอน เอมโพเรี่ยม คือเริ่มที่ราวๆ 70-80 บาท

ขึ้นมาตรงโซน Gourmet Market ส่วนซูเปอร์ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย เพราะให้ความรู้สึกเหมือนเดิมที่พารากอนเป๊ะๆ ส่วนตัวคิดว่าทำได้แย่กว่าของเอมโพเรี่ยมฝั่งตรงข้ามด้วยซ้ำ ที่ฝั่งนั้นเหมือนเน้นจับลูกค้าญี่ปุ่น ทำให้มีของดีๆขายเยอะมากเป็นพิเศษ

โซนของกินด้านหน้า Gourmet Market เองก็ไม่ได้หวือหวาอย่างที่คิด ร้านส่วนมากไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ เป็นอีกโซนที่รู้สึกว่า พารากอนทำได้ดีกว่า มีแค่ร้าน croissant taiyaki ร้านเดียวที่คนต่อแถวล้นหลามมาก ได้ยินชื่อเสียงร้านนี้มานาน แต่เจอคิวแล้ววันนี้ขอถอยก่อนแล้วกัน เราไม่รีบ มาลองวันหลังได้

สรุปแล้ว โซนของกินที่เดินวันนี้ สำหรับเราแล้ว โดยรวมไม่มีอะไรใหม่เลย เดินพารากอนก็ให้ความรู้สึกที่ไม่แตกต่างกันมากเท่าไร แต่ก็มีหลายร้านที่น่าจะเป็นของใหม่ เป็นสาขาแรกสำหรับคนไทย

ไว้รอส่วน Helix ที่มีร้านอาหารอีกเพียบเปิดก่อน ได้ยินมาว่าเขาเอาของเด็ดๆไปกองไว้ตรงนั้นอีกเพียบ แล้วจะมารีวิวของกิน part two ต่อ

2 Comments

  1. April 6, 2015
    Reply

    ร้าน taiyaki น่าสนใจค่ะ ไว้ไปลองบ้าง

  2. www
    July 12, 2015
    Reply

    ติดตามมาจากบลอคเก่าค่ะ อ่านเพลิน ได้ความรู้ด้วย

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *